Alain Badiou | |||||
---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||
Persona informo | |||||
Alain Badiou | |||||
Naskiĝo | 17-an de januaro 1937 (87-jaraĝa) en Rabato | ||||
Lingvoj | franca vd | ||||
Ŝtataneco | Francio ![]() | ||||
Alma mater | Supera normala lernejo Gimnazio Louis-le-Grand ![]() | ||||
Partio | Unuigita Socialisma Partio Union des communistes de France marxiste-léniniste (fr) ![]() ![]() | ||||
Familio | |||||
Patro | Raymond Badiou (en) ![]() ![]() | ||||
Profesio | |||||
Okupo | filozofo sociologo verkisto matematikisto universitata instruisto dramaturgo redaktisto romanisto sciencisto ![]() | ||||
Laborkampo | Aro-teorio, metapolitics (en) ![]() ![]() | ||||
Aktiva en | Parizo vd | ||||
| |||||
En TTT | Oficiala retejo vd | ||||
Filozofo ![]() | |||||
vd | Fonto: Vikidatumoj | ||||
Alain BADIOU [alɛ̃ badju] aŭ esperante Alano Badjuo (n. 17a de Januaro 1937) estas franca filozofo, iame departamentestro pri filozofio en la École normale supérieure (ENS) kaj fondinto de la Fakultato de Filozofio en la Université de Paris VIII kun Gilles Deleuze, Michel Foucault kaj Jean-François Lyotard. Badiou verkis pri la konceptoj esto, vero, okazo kaj subjekto en maniero ke, laŭ lia postulo, estas nek postmoderna nek simple ripeto de moderneco. Badiou estis engaĝiĝinta en nombraj politikaj organizoj, kaj regule komentas pri politikaj aferoj. Badiou argumentas por reveno de komunismo kiel politika forto.[1]
Li diplomiĝis per verko pri Baruĥ Spinozo en 1960. El 1963 li instruis en mezlernejo kaj poste en universitato de Reims kaj poste en la Université de Paris VIII el 1969. Badiou estis politike aktiva jam frue, kaj estis unu el la fondaj membroj de la Unuigita Socialisma Partio (PSU), kiu estis partikulare aktiva en la lukto por la malkoloniigo de Alĝerio. Li verkis sian unuan romanon, Almagestes, en 1964. En 1967 li aliĝis al studgrupo organizita de Louis Althusser, iĝis influita de Jacques Lacan kaj iĝis membro de la redakta teamo de Cahiers pour l'Analyse.[2]
La okazintaĵoj de Majo de 1968 radikaligis lin kaj li iĝis maoisto. Tiel li partoprenis en 1969 la fondon de la Unuiĝo de Francaj Marksism-Leninismaj Studentoj (UCFml) kies estrarano li estis ĝis la komenco de la jaroj 1980-aj. Li poste pluigis sian agadon kiel filozofo kaj dramaturgo.